Herb Warszawy – to jeden z symboli miejskich Warszawy.
Spis treści |
edytuj Symbolika
Przedstawia w polu czerwonym postać kobiety z rybim ogonem, z wzniesioną szablą (bułatem) [1] w ręce prawej i tarczą okrągłą w ręce lewej. Barwy ciała i ogona rybiego naturalne, włosy, szabla i tarcza złote. Nad tarczą herbową znajduje się korona królewska.
edytuj Historia
Najstarsza istniejąca pieczęć herbowa Warszawy pochodzi z 1390 roku. Przedstawia zwierzę z ptasimi łapami i smoczym tułowiem pokrytym łuskami. Górna część ciała jest popiersiem męskim, głowa nakryta hełmem, w rękach tarcza i miecz.
Na pieczęci miasta Starej Warszawy z 1459 widnieje już postać pół-kobiety pół-gryfa.
W ciągu XVI wieku w herbie Warszawy tułów męski został zastąpiony kobiecym, znikł hełm z głowy, zjawiły się u bioder skrzydła smocze i jaszczurczy ogon. Pierwsza syrena (kobieta-ryba) z mieczem i tarczą pojawiła się w 1622.
edytuj Semper invicta
Zarządzeniem naczelnego wodza gen. dyw. Władysława Sikorskiego z dnia 9 listopada 1939 do herbu miasta dodano Order Virtuti Militari na wstążce orderowej z liśćmi laurowymi ze wstęgą i z łacińską dewizą Semper invicta (Zawsze niezwyciężona).
Przemówienie okolicznościowe gen. dyw. Sikorskiego:
 |
edytuj Herb w III RP
Obecny herb Warszawy został przyjęty w wyniku konkursu przeprowadzonego w 1938 roku. Został przywrócony w roku 1990, po zmianach dokonanych w okresie PRL, kiedy herb pozbawiony był korony, a Syrena była uproszczona i z rozpuszczonymi włosami.
edytuj Zobacz też
Przypisy
- ↑ Szymon Kobyliński: Szymona Kobylińskiego gawędy o broni i mundurze. Warszawa: Wydaw. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1984. ISBN 8311070482.
|
||||||||||
